چهار خواهر که هیچ رابطه خونی با هم ندارند، از کودکی با هم زندگی می‌کنند. آن‌ها هنگام مواجهه با بدبختی‌ها و ناملایمات زندگی، از یکدیگر حمایت کرده و به هم دلگرمی می‌دهند و حتی برای کمک به دیگری، خود را فدا می‌کنند.

فیلم داستان "آتسوکو" یک زن خانه دار معمولی که با "آکیرا" ازدواج کرده و یک دختر و پسر دارند. آتسوکو برای بازنشستگی آنها از حقوق شوهرش و درآمدش از کار پاره وقت پول پس انداز می کند و در مورد پول صرفه جویی می کند. آتسوکو معتقد است زندگی او پس از بازنشستگی آرام خواهد بود، اما بزودی همه چیز تغییر می کند و ...

تاکشی کیتانو در نقش نسخه‌ای از خودش بازی می‌کند؛ کارگردانی که برای به پایان رساندن جدیدترین پروژه‌اش، با سختی فراوان ژانرهای مختلف سینمایی را یکی پس از دیگری امتحان می‌کند.

سایتو تتسو، کارگر صنایع فولاد که دچار اضطرابی ناشناخته شده است، پی‌درپی دوچرخه‌ها را می‌دزدد تا از زادگاهش به سمت توکیو حرکت کند. در میان طوفان‌های برف و مناظر خالی، فیلم‌برداری نفس‌گیر اثر به ما اجازه می‌دهد تا به اعماق ذهن مردی که به دنبال یک پاسخ می‌گردد نفوذ کنیم؛ هرچند خود سؤال هرگز به وضوح بیان نمی‌شود.

مردم سبوری، یک گروه عشایری و از نظر فرهنگی منزوی در غرب ژاپن، موضوع این تراژدی هستند؛ داستانی درباره چند تن از اعضای این جامعه که با ورود ژاپن مدرن به دنیایشان، با مشکلات ویژه‌ای روبه‌رو می‌شوند. داستان در بحبوحه جنگ جهانی دوم می‌گذرد و زمانی که پلیس نظامی برای بردن مردان سبوری به ارتش می‌آید، تنش‌ها بالا می‌گیرد. مردم سبوری که همچنان از آداب و رسوم سخت‌گیرانه و گاه بی‌رحمانه خود پیروی می‌کنند (به ویژه نسبت به زنان؛ به طوری که زنان باید به تنهایی و بدون کمک زایمان کنند و مجازات خیانت زن، دفن کردن او تا گردن در خاک و رها کردنش برای چندین روز است)، عمدتاً با ترس و خصومت از سوی شهرنشینان غیرسبوری منطقه مواجه می‌شوند. در کنار سختی‌های ناشی از تقابل‌های فرهنگی، ناملایمات طبیعت نیز چالش‌های دیگری را برای مردم سبوری که تا دهه ۱۹۵۰ همچنان در چادر زندگی می‌کردند، رقم می‌زند. بهمن‌های زمستانی و طوفان‌های برف به اندازه تنش‌های ناشی از نفوذ تدریجی دنیای مدرن، ویرانی به بار می‌آورند.